Gutes tun, dir und anderen.

Naturales divitias dixit parabiles esse, quod parvo esset natura contenta.

Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Me igitur ipsum ames oportet, non mea, si veri amici futuri sumus. Quae qui non vident, nihil umquam magnum ac cognitione dignum amaverunt. Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis; Atque ut a corpore ordiar, videsne ut, si quae in membris prava aut debilitata aut inminuta sint, occultent homines? Ergo infelix una molestia, fellx rursus, cum is ipse anulus in praecordiis piscis inventus est? Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Ita finis bonorum existit secundum naturam vivere sic affectum, ut optime is affici possit ad naturamque accommodatissime. Quae dici eadem de ceteris virtutibus possunt, quarum omnium fundamenta vos in voluptate tamquam in aqua ponitis. Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;